O zamandan sonraki ilk sabahlara..
Zaman çok acımasız.. Ve çok ağır ve çok çekilmez. Saatimin akrebi ölmüş yelkovanım paramparça.. Günlerdir aynı saatteyim. Orda bırakmışım neşemi, sevincimi, her şeyini.. Şimdiler de bir hüzün tutturmuş gidiyor gözlerim. Gün laciverte döndüğü sıralar bir koku arıyor burnum. Tam o sırada 'geçecek' diyor bir şarkı. Geçecek ama nasıl ? Devamın da onu da yazsaydın ya diyorum içimden. Şarkıya kızıyorum. Bu acı donmuş yüreğimde. Bir iki damla erir gibi oluyo arada ama onlar bile aktığna pişman olurcasına buz kesiliyor yolumda.. Yolum uzun, yolum dikenli. Yüreğim dolu ve yorgun.. Yansa da yorulsa da donsa da parçalansa da pes etme diyor bir yanım ama. 'Ne iş olsa yaparım' diyenlerin yapabileceği bir iş degildir gurbette sevmek. Adam kayırdığından zor zanaattır hasret. Bazen geçirttirir cinnet, bazen kilometrelerce uzağını bile bir sözüyle yapar sana cennet. Ama şu bir gerçektir ki; sebebi ne olursa olsun, yaşanan acın...